ΣΚΗΝΗ 1η
(Τρία κορίτσια η Νίκη ,η Κατερίνα και η Ελένη είναι σε μια καφετέρια η οποία έχει πολύ κόσμο. Έτσι τους δίνεται η ευκαιρία να σχολιάσουν τα άτομα που είναι στο μαγαζί).
ΚΑΤΕΡΙΝΑ: Πάντως πολλοί αλλοδαποί. Δεν είναι σωστό!
ΕΛΕΝΗ: Ποιο δεν είναι σωστό;
ΚΑΤΕΡΙΝΑ: Ότι υπάρχουν πολλοί ξένοι στην Ελλάδα.
ΝΙΚΗ: Μα αυτοί οι άνθρωποι ήρθαν στην Ελλάδα για μια καλύτερη ζωή.
ΕΛΕΝΗ: Η Νίκη έχει δίκιο! Δηλαδή επειδή είναι από άλλη χώρα δεν έχουν δικαίωμα στη ζωή;
(Στο μπροστινό τραπεζάκι κάθεται ένας "μαύρος" )
ΚΑΤΕΡΙΝΑ: Να, τώρα κοιτάξτε είναι ωραίο αυτό το πράγμα;
ΕΛΕΝΗ: Δηλαδή;
ΚΑΤΕΡΙΝΑ: Να βλέπεις αυτόν το μαύρο να πίνει το καφέ σα να μη συμβαίνει τίποτα! Δεν μπορώ να το πιστέψω!!
ΝΙΚΗ:Ούτε και εγώ μπορώ να το πιστέψω!                                                                                                                                                                                                                                                                                                  
(Η Ελένη κοιτάζει και τις δυο νευρικά)
ΚΑΤΕΡΙΝΑ: Να είδες που και η Νίκη έχει την ίδια άποψη με τη δικιά μου;
ΝΙΚΗ: Όχι εγώ απορώ που είναι στην καφετέρια και πίνει καφέ! Έγκλημα τεράστιο!
ΚΑΤΕΡΙΝΑ: Νίκη με κοροϊδεύεις;
ΝΙΚΗ: Μπα ιδέα σου! Κορίτσια δεν είναι κούκλος;
ΕΛΕΝΗ:Ναι είναι! Λες να έχει κοπέλα;
ΚΑΤΕΡΙΝΑ:Ναι θαυμάστε τον κιόλας! (με ειρωνικό ύφος)
ΝΙΚΗ: Μα τώρα είμαστε σοβαροί; Έρχονται από άλλη χώρα δεν ξέρουν την γλώσσα, δεν έχουν που να μείνουν και οι περισσότεροι απ’ αυτούς τα καταφέρνουν.
ΚΑΤΕΡΙΝΑ: Ναι, όμως έχουν τα ίδια δικαιώματα με εμάς.
ΕΛΕΝΗ: Όχι ακριβώς τα ίδια δικαιώματα. Αλλά, άμα είχαν τα ίδια δικαιώματα, λογικό δεν θα ήταν;                                                                                                                                                                                                                                                             
ΚΑΤΕΡΙΝΑ: Όχι,… καθόλου. Αυτό δα έλειπε.
ΝΙΚΗ: Κατερίνα, έχεις πάει να μείνεις στη Γαλλία για παράδειγμα;
ΚΑΤΕΡΙΝΑ: Όχι, αλλά δεν θα είχα κανένα πρόβλημα.
ΝΙΚΗ: Ξέρεις πόσο ρατσιστές είναι απέναντι στους Έλληνες; Έχω μείνει εκεί τρία χρόνια και μου φέρονταν απαίσια. Σκέψου ότι εγώ είχα που να μείνω και τα γαλλικά μου είναι τέλεια απ' ότι ξέρετε! Δεν μπορείτε να καταλάβετε πόσο απαίσια ένιωσα!
ΕΛΕΝΗ: Η Κατερίνα μιλάει συνέχεια για τους ανθρώπους που δεν είναι πλούσιοι. Άμα γνώριζες έναν πάμπλουτο Ρουμάνο τι θα έκανες;
(η Κατερίνα κάθεται και σκέφτεται λίγο)
ΚΑΤΕΡΙΝΑ: Θα πήγαινα να του μιλήσω αλλά μην νομίζετε  ότι θα τον συμπαθούσα.
ΕΛΕΝΗ: Θα πήγαινες να του μιλήσεις, γιατί είναι πλούσιος, ενώ, αν δεν είχε χρήματα, δεν θα πήγαινες έτσι δεν είναι;
 ΚΑΤΕΡΙΝΑ: Ναι ξέρεις… Με είχαν ληστέψει και γι' αυτό είμαι τόσο αρνητική με αυτούς τους ανθρώπους…OK;
ΝΙΚΗ: Έχεις δίκιο, αλλά δεν είναι όλοι οι άνθρωποι το ίδιο. …Αχ! πεινάω....εσείς;
ΚΑΤΕΡΙΝΑ& ΕΛΕΝΗ: Εσύ πεινάς; Περίεργο!!
ΝΙΚΗ: Χα! Χα! Πολύ αστείο μόνο να σταματήσετε γιατί δεν αντέχω. Πάντως λόγω της προσπάθειας σας θα σας βάλω ένα 5,5!
ΚΑΤΕΡΙΝΑ: Ευχαριστούμε!
ΕΛΕΝΗ: Νίκη, Νίκη ο κούκλος φεύγει.
(ξαφνικά ακούγεται το HERO τουNAS ft KERI HILSON από το κινητό της Νίκης)
ΚΑΤΕΡΙΝΑ: Ποιος είναι; Ποιος είναι;
ΕΛΕΝΗ: Ο φούφουτος. Πού θέλεις να ξέρουμε;
ΝΙΚΗ: Ναι; Έλα μαμά, εδώ στην καφετέρια καθόμαστε. Σε λίγο θα φύγουμε και θα πάμε να φάμε καμία πίτσα και μετά θα έρθω στο σπίτι. Εντάξει; Άντε τώρα για πρέπει να κλείσω. Φιλάκια!
(κλείνοντας το κινητό της κάνει νόημα στα κορίτσια να πληρώσουν και να φύγουν)
ΕΛΕΝΗ: Ποίος ήταν;
ΝΙΚΗ: Η μητέρα μου. Και ήθελε να μάθει πού είμαστε.
ΚΑΤΕΡΙΝΑ: Κορίτσια…βαρέθηκα ,αφήστε που ήπια και τον καφέ...Φεύγουμε;
ΕΛΕΝΗ: Ναι φεύγουμε.

ΣΚΗΝΗ 2η:

(Τα κορίτσια πλήρωσαν και τώρα είναι σε μια πολυσύχναστη στάση λεωφορείου και το περιμένουν όπου εκείνη την στιγμή η στάση έχει πολύ κόσμο. Και η Κατερίνα δεν χάνει την ευκαιρία να σχολιάσει τους αλλοδαπούς, οι οποίοι περιμένουν μαζί τους)
ΚΑΤΕΡΙΝΑ: Πω! Πω!… Τα νεύρα μου…είμαι αναγκασμένη να περιμένω το λεωφόροι μ' αυτούς!
ΝΙΚΗ: Όπα ρε μεγάλη!!! Και τι έγινε δηλαδή που περιμένεις;
ΚΑΤΕΡΙΝΑ: Δεν είμαι συνηθισμένη στο να περιμένω με τόσο κόσμο !
ΕΛΕΝΗ: Σωστά εσένα θα σου φτιάξουμε prive στάση ή ακόμα καλύτερα και prive λεωφορείο. Έτσι δεν είναι;
ΚΑΤΕΡΙΝΑ: Όχι… είσαι λίγο υπερβολική! Να εγώ λέω γι' αυτούς.
(Κοιτάζει προς τους αλλοδαπούς και τώρα η Κατερίνα δείχνει να είναι πιο αρνητική και απόλυτη)
ΕΛΕΝΗ: Και λοιπόν, σε όλες τις χώρες υπάρχουν πολλοί ξένοι, όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και στην Αμερική, στην Αυστραλία, παντού.
ΚΑΤΕΡΙΝΑ: Και μένα τι με νοιάζει; Εγώ είμαι στην ωραιότερη χώρα του κόσμου, την Ελλάδα, αυτή που δόξασε ο Περικλής, ο Αριστοτέλης, ο Σοφοκλής αλλά και ο Σολωμός, ο Παλαμάς και ο Καβάφης.
ΝΙΚΗ: Ναι η Κατερίνα έχει δίκιο… Θα ήθελα να προσθέσω όπως την τίμησε η πίττα, ο μουσακάς, το τζατζίκι, ο γύρος και να μην ξεχάσουμε το…σουβλάκι. Μα είμαστε καλά;
ΕΛΕΝΗ: Μια χαρά είμαστε. Αν σκεφτείς ότι αυτοί που ανέφερε η Κατερίνα μας έχουν αφήσει κάτι αιώνες!!! Και εσύ πάλι μιλάς για φαγητά! Όχι δεν μπορώ να πω τα ίδια πράγματα. (Συγκινείται).
ΝΙΚΗ: Όχι δεν το σκέφτηκα έτσι. Να κοίτα οι ξένοι έρχονται να δουν τα μνημεία και μετά πηγαίνουν να φάνε τα φαγητά, τα οποία είναι εξίσου γνωστά. Μ’ έπιασες;
ΚΑΤΕΡΙΝΑ: Κορίτσια αλλάζουμε θέμα νομίζω....
ΕΛΕΝΗ: Α! ναι είχαμε μείνει στο ότι είσαι ρατσίστρια! Όχι μάλλον καλύτερα εθνικίστρια!
ΚΑΤΕΡΙΝΑ: Εγώ ρατσίστρια; Εγώ που πέρσι που είχα πάει σ' ένα gala για τα παιδιά του 3ου κόσμου;
ΝΙΚΗ: Όχι εσύ πήγες να δώσεις τα ωραία σου χρήματα και πέρασες τέλεια, ενώ εκείνη την στιγμή, αυτά τα παιδία πέθαιναν από την πείνα και τις αρρώστιες. Είναι αυτή βοήθεια; Ωραία βοήθεια! Μπορείς να με βοηθήσεις και εμένα έτσι; Και μήπως πήγαν τα λεφτά στα παιδάκια; Το πιο πιθανό είναι να τα έδωσαν για να φτιαχτεί ένα ακόμα ξενοδοχείο ή ένα ακόμα εργοτάξιο το οποίο θα χρησιμοποιεί τα παιδιά σαν δούλους για ένα κομμάτι ψωμί. Κι εσύ μου κατηγορείς αυτούς τους ανθρώπους που ήρθαν εδώ για ένα καλύτερο αύριο! Με τα λεφτά του μπαμπά και της μαμάς! Ε!…δεν μιλάω, δεν μιλάω, αλλά έλεος πια δεν αντέχεσαι!!!
ΕΛΕΝΗ: Ηρέμησε δεν είναι ωραίο να τσακωνόμαστε, αν και μάλλον έχεις δίκιο.
ΚΑΤΕΡΙΝΑ: Η Νίκη έχει δίκιο δεν το είχα σκεφτεί έτσι…Συγνώμη… Ουφ! Ήρθε το λεωφορείο!
ΝΙΚΗ: Εγώ δεν το είπα για ζητήσεις συγνώμη, αλλά…τη δέχομαι!.

ΣΚΗΝΗ 3η:   
(Ένα μήνα αργότερα….Στην ίδια καφετέρια…
Τα κορίτσια τα ξαναβρήκανε. Η Κατερίνα έχει δεσμό με τον Φερνάρντο, έναν νεαρό αλβανικής καταγωγής –γνωρίστηκαν πριν ένα μήνα στην πιτσαρία και η Κατερίνα φαίνεται πως έχει αλλάξει προς εντελώς)                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                            
                                                                                                                                                                                                                                             
ΝΙΚΗ: Λοιπόν το βρήκα…Να πάμε στην Ίο τον Ιούλιο!!!
ΦΕΡΝΑΝΤΟ: Λίγο δύσκολο…
ΕΛΕΝΗ: Γιατί; Τι πρόβλημα υπάρχει;
ΚΑΤΕΡΙΝΑ: Φέτος έχουμε άλλα σχέδια …Θα πάμε αρχικά στην Αλβανία, στο χωριό του Φερνάντο για λίγες μέρες και μετά βλέπουμε!!
ΝΙΚΗ & ΕΛΕΝΗ: (Κοιτιούνται με έκπληξη) Εσύ στην Αλβανία;
ΦΕΡΝΑΝΤΟ: Γιατί; Τι πρόβλημα υπάρχει;
ΚΑΤΕΡΙΝΑ: Τώρα πια κανένα!!!
(Οι τρεις φίλες βάζουν τα γέλια και ο Φερνάντο τις κοιτά με απορία…)